Achtergrond van Godly Play

Jerome Berryman (1937) is de grondlegger van Godly Play. Hij studeerde theologie aan diverse universiteiten en werkte onder andere als Anglicaans priester. De kiem voor wat later Godly Play zou worden, werd gelegd binnen de theologische en godsdienstpedagogische studies die hij volgde. Hier werd veel nadruk gelegd op de vorming van volwassen begeleiders en op opvoedingstheorieën, op de juiste doctrine en op het overtuigen van kinderen om die doctrine aan te nemen. Slechts in de marge ging het om de kinderen zelf. Kinderen leken bovendien vaak te worden beschouwd als lege vaten die gevuld en beziggehouden moeten worden. Dit vormde een zo grote tegenstelling met de opdracht van Jezus om kinderen te verwelkomen en dat we als kinderen moeten worden om het koninkrijk van God binnen te gaan, dat Berryman steeds meer toegroeide naar een andere kijk op kinderen in relatie tot God. Vele jaren heeft hij gewerkt met kinderen op scholen en in kerken en merkte steeds weer dat Gods onzichtbare aanwezigheid al in het leven van kinderen is, voordat zij daar woorden aan kunnen geven.

De Montessori-methode die hij uiteindelijk tegenkwam, bood de beste manier om deze kinderlijke intuïtie over God te verbinden met de taal van de kerk. Om dit verder vorm te geven heeft Berryman in Italië verder onderzoek gedaan naar de Montessori methode en via Sofia Cavaletti, navolger van Montessori, vond Berryman de weg tot ontwikkeling van een plek waar kinderen door taal en spel meer kunnen ontdekken over God: Godly Play. En inmiddels is dit uitgegroeid tot een enorme beweging. Er zijn nu in ieder geval al ongeveer 60 landen waar Godly Play een huis heeft gevonden en een thuis mag zijn voor kinderen.

Zijn kinderen een sacrament? Over de theologie van Jerome Berryman.

Meer informatie vind je op deze website: Jerome Berryman – Database: Christian Educators of the 20th Century – Biola University