Verwerken

Verwerken

“Nu is het tijd om ons werk te kiezen. Welk werk zou je vandaag willen doen? Je kunt met het materiaal van dit verhaal werken, of je kunt er iets over maken. Misschien heb je iets waar je verder aan wilt werken. Misschien wil je graag met andere materialen werken. Er is zoveel. Denk na over het werk dat je wilt gaan doen terwijl ik de kring rond ga.”nNa de verwondering is dit de gebruikelijke manier om over te gaan naar de verwerkingstijd.nnAls je iets meemaakt wat indruk achterlaat, dan wil je dat verwerken. Of het nou een positieve of negatieve ervaring is. Het is goed om er de tijd voor te nemen. Zo is het ook bij Godly Play. Je maakt een verhaal mee. Soms doet dat wat met je, soms ook niet. We hopen natuurlijk iets positiefs maar soms komt er ook iets negatiefs boven wat een plekje moet krijgen of waarmee je hebt te worstelen. Wat het ook is, het is goed om daar de tijd voor te nemen. Vandaar dat er bij Godly Play, na het verhaal en de verwondering, verwerkingstijd is.nnIn het Engels wordt de verwerkingstijd “response time” genoemd. Het is de tijd om te reageren, om antwoord te geven. Natuurlijk is de verwonderingsfase zeer zeker ook een moment om te reageren. Maar de verwerkingstijd biedt gelegenheid om op een andere manier te reageren. Niet met woorden maar met spel of creativiteit. Er is ruimte voor jouw eigen persoonlijke proces. Het is de antwoordtijd van jou op het verhaal. Er is tijd om aan de slag te gaan met je verwondering en je vragen, je weten en je twijfels, een tijd van stilstaan en tijd nemen om een (begin van een) antwoord te vinden door onderzoek te doen.nnSpelen is het werk van kinderen. Daarom is het vertelmateriaal na het vertellen van het verhaal ook beschikbaar voor je. Deze keer om er zelf mee aan het werk te gaan. Al spelend kun je wat je het mooiste vindt nog eens beleven, kun je je eigen plek nog verder zoeken, kun je weglaten wat jou stoort in het verhaal, kun je ontdekken wat voor jou het allerbelangrijkste is in het verhaal. Het is een wijze waarop je onderzoek kunt doen en een manier om ‘alsof’ te spelen…‘alsof’ ik daar (niet) was, ‘alsof’ ik dat (niet) ben, ‘alsof’ dat (niet) bij mij gebeurde. Je kunt dingen verzinnen die nog niet eerder gedacht zijn. Je speelt een spel dat kan voorzien in ingewikkeld speurwerk en diep onderzoek. ‘Hoe en wat in dit verhaal speelt (waar) in mijn eigen leven?’, inclusief alle vragen en spanningen die dit kan opleveren. Al spelend met de vertelmaterialen kom je daar dichter bij en biedt het de kans dit te uiten en te verwerken.nnEen andere manier van verwerken kan zo gaan: een zin in het verhaal raakt je en terwijl je die zin op een mooie manier opschrijft, denk je nog eens na over die zin, en wie weet komt hij dan nog meer binnen. Soms is het een beeld of een handeling in het verhaal dat je mooi vond en het bouwen van een toren van kapla die dat beeld weergeeft, helpt je het te verinnerlijken, te repeteren, te verwoorden, te verdiepen.nnMaar soms is het ook nodig om gewoon je gedachten te laten gaan. Nog eens te herkauwen wat er in de verwondering langs kwam. Gewoon een beetje krabbelen met een potlood terwijl je in je hoofd nog eens nagaat wat er allemaal is gezegd, kan een manier zijn om verwerkingstijd te hebben. Zelfs met je ogen dicht wegdromen kan nodig en zinvol zijn.nnHoe heerlijk is het dat dat mag. Dat je zelf mag bedenken wat je doet. Of het iets wordt of dat een werk mislukt, het is goed. Het is ook zo goed dat er na afloop nooit gevraagd wordt “en wat heb jij gemaakt?”. Natuurlijk mag er tijdens het verwerken gedeeld worden, maar wat voor elk individu geldt is dat je aan het eind geen resultaat hoeft te laten zien. Het proces dat je doormaakt doet ertoe. De verwerkingstijd is er om de ervaring tot rust te laten komen en een plek te leggen.